sprzeczność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) stosunek zachodzący między zjawiskami, poglądami, interesami niezgodnymi ze sobą
(1.1)
(1.1) antynomia, antynomiczność, antytetyczność, inkongruencja, kontradyktoryczność, kontradyktoryjność, niekompatybilność, niezgodność, przeciwstawność
(1.1) różnica
(1.1) konflikt, kolizja
sprzeczny sprzecznie sprzeczać się
angielski: (1.1) clash, conflict, contradiction, contrariety, inconsistency, incompatibility arabski: (1.1) مخالفة (muḫālafa) baskijski: (1.1) kontraesan białoruski: (1.1) супярэчнасць białoruski (taraszkiewica): (1.1) супярэчнасьць francuski: (1.1) contradiction , contradictoire , disparité hiszpański: (1.1) contradicción , desacuerdo , disconformidad , contrariedad interlingua: (1.1) contrarietate, disaccordo niemiecki: (1.1) Widerspruch nowogrecki: (1.1) αντίφαση paszto: (1.1) اختلاف (ikhtilāf) portugalski: (1.1) incompatibilidade rosyjski: (1.1) противоречие tajski: (1.1) ความขัดแย้ง (khwam.khat.yaeng) tamilski: (1.1) வித்தியாசம் (vittiyācam) ukraiński: (1.1) супере́чність węgierski: (1.1) ellentmondás włoski: (1.1) contraddizione