biceps ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) mięsień dwugłowy ramienia;
(1.1)
(1.1) Jan mierzył obwód bicepsa centymetrem krawieckim. (1.1) Głowy bicepsa bywają zduplikowane, dlatego też powszechne są bicepsy z czterema, a nawet sześcioma głowamiwww.medonet.pl.
(1.1) mieć / prężyć bicepsy
(1.1) bicek, buła; bic; kaczucha
(1.1) mięsień
bic , bicek bicepsik
< → dwugłowy
angielski: (1.1) biceps baskijski: (1.1) bizeps białoruski: (1.1) бі́цэпс bułgarski: (1.1) би́цепс duński: (1.1) biceps hiszpański: (1.1) bíceps , bíceps braquial , lagarto interlingua: (1.1) bicipite karpatorusiński: (1.1) біцепс łaciński: (1.1) biceps niemiecki: (1.1) Bizeps rosyjski: (1.1) би́цепс rumuński: (1.1) biceps słoweński: (1.1) biceps ukraiński: (1.1) бі́цепс węgierski: (1.1) bicepsz włoski: (1.1) bicipite , bicipite brachiale
biceps ()
rzeczownik (1.1) biceps
biceps ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) biceps
(1.1)
bicepsový
biceps ()
przymiotnik (1.1) dwugłowy (1.2) o górze dwuszczytowy (1.3) o mieczu obosieczny
(1) biceps, ~cipitis
(1.1) bicapites, bicipes
biceps ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) biceps, mięsień dwugłowy ramienia
(1.1)
bicepsový
biceps ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) biceps