nowicjusz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek nieposiadający doświadczenia, początkujący w jakimś zawodzie (1.2) kandydat do zakonu, odbywający w nim nowicjat
(1.1-2)
(1.1) Nie wiedział, gdzie włożyć ręce, był nowicjuszem. (1.2) W chórze było tak zimno, że nowicjusze dzwonili zębami.
(1.1) żółtodziób, nowak
(1.1) debiutant
nowicjuszostwo , nowicjat nowicjuszka nowicjuszowski, nowicjacki, nowiowy nowo
< Novizio, Novizia, www.etimo.it.
angielski: (1.2) novice baskijski: (1.1) hasiberri; (1.2) nobizio bułgarski: (1.2) послушник czeski: (1.1) nováček esperanto: (1.1) komencanto francuski: (1.2) novice hiszpański: (1.2) novicio łaciński: (1.2) novitius niemiecki: (1.2) Novize portugalski: (1.2) noviço turecki: (1.1) acemi çaylak włoski: (1.2) novizio