tercjarz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) członek jednego z katolickich stowarzyszeń świeckich, tzw. „zakonów tercjarskich” (zakonów trzecich);
(1.1)
(1.1) W szeregach tercjarzy pojawiało się coraz więcej znanych i wielkich osobistości, a coraz mniej osób świętych.Leksykon duchowości franciszkańskiej, Kraków-Warszawa 2006, str. 429. (1.1) Skoro świt brat tercjarz napalił w piecu i poodmykał okiennice.
(1.1) zakonnik świecki
tercjarstwo , tercja , tercet , tercjan , Tercjusz tercjarka tercjarski, tercjowy
(1.1) Terziario, Terziaria, www.etimo.it.Terzo, www.etimo.it. → trzeci, trzeciorzędny
angielski: (1.1) tertiary hiszpański: (1.1) terciario włoski: (1.1) terziario