stuła ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) szata liturgiczna prezbiterów w formie wstęgi sukna;
(1.1)
(1.1) Odprawiał nabożeństwo bez ornatu, w samej stule. (1.1) Różny sposób noszenia stuły przez diakona i kapłana wskazuje na różny zakres obowiązków www.liturgia.pl. (1.1) Ojciec Mieczysław ma stułę z San Giovanni Rotondo.
(1.1) włożyć / nosić stułę • być w / chodzić w stule
(1.1) szata
wiązać stułą
< → ubranie
angielski: (1.1) stole baskijski: (1.1) estola bułgarski: (1.1) епитрахил czeski: (1.1) štóla francuski: (1.1) étole hiszpański: (1.1) estola łaciński: (1.1) stola niemiecki: (1.1) Stola nowogrecki: (1.1) πετραχήλι rosyjski: (1.1) стола rumuński: (1.1) orar ukraiński: (1.1) стола węgierski: (1.1) stóla włoski: (1.1) stola