καπάκι ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wieczko, przykrywka (1.2) zakrętka, korek (1.3) klapka (kieszeni) przysłówek sposobu (2.1) natychmiastowo, zaraz
(1) N44
(1.2) καπάκι ασφαλείας → zakrętka zabezpieczająca, zamknięcie zabezpieczające
(1.1) κάλυμμα
καπακώνω, καπακώνομαι καπακωτός καπάκωμα
κύλισε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι → trafił swój na swego, swój do swego lgnie
(1.1)