homiletyka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dyscyplina teologiczna, nauka o układaniu i wygłaszaniu kazań;
(1.1)
(1.1) Po wykładzie z homiletyki klerycy poszli na obiad. (1.1) Poznał najnowsze trendy we współczesnej homiletyce polskiej.
(1.1) nauka
homilia , homiliarz , homiletyk , homilista homilijny, homiletyczny
< → konwersacja, rozmowa < → przebywać razem, rozmawiać
angielski: (1.1) homiletics bułgarski: (1.1) омилетика chorwacki: (1.1) homiletika czeski: (1.1) homiletika duński: (1.1) homiletik estoński: (1.1) homileetika fiński: (1.1) homiletiikka francuski: (1.1) homilétique hiszpański: (1.1) homilética interlingua: (1.1) homiletica kataloński: (1.1) homilètica niemiecki: (1.1) Homiletik norweski (bokmål): (1.1) homiletikk portugalski: (1.1) homilética rosyjski: (1.1) гомилетика , омилетика szwedzki: (1.1) homiletik ukraiński: (1.1) гомілетика węgierski: (1.1) homiletika włoski: (1.1) omiletica