__TOC__ klauzula ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zastrzeżenie lub warunek w dokumencie prawnym; (1.2) końcowy odcinek wersu o stałej budowie określanej przez reguły danego systemu wersyfikacyjnego; (1.3) w retoryce antycznej: zakończenie zdania lub jego części określonym układem sylab długich i krótkich (1.4) zwrot melodyczny głosu w kadencji;
(1.1-4)
(1.1) Do czarterpartii mogą być dołączane kartki zawierające klauzule ustalone już po zawarciu umowy czarteru, niekiedy są one dopisywane nawet odręcznie.
klauzulowiec klauzulowy
klauzula sumienia
→ formuła zamykająca < → zamykać, kończyć
angielski: (1.1) clause bułgarski: (1.1) клауза duński: (1.1) klausul francuski: (1.1) clause hiszpański: (1.1) cláusula interlingua: (1.1) clausula niemiecki: (1.1) Klausel norweski (bokmål): (1.1) klausul norweski (nynorsk): (1.1) klausul portugalski: (1.1) cláusula szwedzki: (1.1) klausul
klauzula ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) klauzula