pustelnia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) siedziba pustelnika; (1.2) niewielki pawilon w ogrodzie lub parku przeznaczony do wypoczynku na uboczu;
(1.1-2)
(1.1) Eremita zamieszkał w pustelni, gdzie znalazł ciszę i spokój. (1.2) Znalazł hrabinę w pustelni, drzemała z pieskiem na kolanach.
(1.1) przebywać w / iść do / udać się do / zamieszkać w pustelni
(1.1) erem, eremitorium, samotnia (1.2) ermitaż, pawilon
(1.1) klasztor, dom zakonny (1.2) budynek, budowla
pustynnienie , pustelnik , pustelnica , pustelnictwo , pustynia , pustka , pustkowie , pustelniczka pustelniczy, pusty pustelniczo, pusto
angielski: (1.1) hermitage czeski: (1.1) poustevna francuski: (1.1) ermitage ; (1.2) ermitage gudźarati: (1.1) આશ્રમ (āśrama) łaciński: (1.1) hermitagium słowacki: (1.1) pustovňa włoski: (1.1) eremo , romitaggio , romitorio