roba () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) damska suknia wieczorowy (1.2) ubranie (1.3) niewolnica (1.4) kobieta (1.5) żona (1.6) kobieta niechlujna (1.7) nierządnica (1.8) świnia (1.9)
(1.1-2) (1.3-7)
(1.3)
roba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) towarBarbara Oczkowa, Warstwy zapożyczeń romańskich w języku chorwackim, w: W poszukiwaniu znaczeń. Studia dedykowane Marceli Świątkowskiej, Wydawnictwo UJ, Kraków 2020, s. 378.
(1.1)
roba ()
(1.1) (1.2)
roba ()
rzeczownik (1.1) odzież, ubranie (1.2) konkretna część ubioru (suknia, płaszcz, spódnica)
guardaroba inrobar
roba ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ubranie, odzież
(1.1) roba; robes
robar
hi ha roba estesa • nedar i guardar la roba
roba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rzecz, przedmiot (1.2) rzeczy (osobiste) (1.3) dobytek, majątek (1.4) sprawa (1.5) towar, artykuły (1.6) materiał, tkanina (1.7) ubranie, odzież, rzeczy (1.8) (o narkotykach) towar
(1.1-8) roba; robe
(1.1) Chi ha portato questa roba? → Kto to przyniósł? (1.2) Prendo la mia roba e me ne vado. → Zabieram swoje rzeczy i odchodzę. (1.3) Per testamento la sua roba passò nelle mani del figlio primogenito. → Na podstawie testamentu jego majątek przeszedł w ręce najstarszego syna.
(1.1) roba da mangiare → jedzenie • roba di valore → przedmioty wartościowe (1.4) bella roba! → ładne rzeczy! • che roba! → coś takiego! (1.5) roba di scarto → towar wybrakowany (1.6) roba di lana → tkanina wełniana (1.7) roba da inverno → odzież zimowa
(1.1) oggetto (1.3) patrimonio (1.4) faccenda, affare (1.5) merce, articoli, mercanzia (1.6) tessuto, stoffa (1.7) indumenti, vestiti (1.8) droga