βαφή ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) : farbowanie, barwienie, malowanie (1.2) farba, barwnik (1.3) hartowanie (metalurgiczne)
(1.1-3) F29
(1.2) βαφή για + ; βαφή για + + ; βαφή +
(1.1) βαφή υφασμάτων → farbowanie/barwienie tkanin • βαφή μαλλιών → farbowanie włosów • βαφή ρούχων → farbowanie ubrań/odzieży • βαφή αβγών → barwienie jajek • βαφή τοίχου → malowanie ściany • βαφή σπιτιού → malowanie mieszkania • βαφή αυτοκινήτων → malowanie samochodów (1.2) ανεξίτηλη βαφή → farba niezmywalna • βαφή αβγών → barwnik do jajek • βαφή μαλλιών → farba do włosów • βαφή αυτοκινήτων → farba do samochodów (1.3) βαφή του χάλυβα → hartowanie stali
(1.1) βάψιμο, μπογιάτισμα (1.2) μπογιά, χρώμα
βαφέας / βάφω
(1.1-3)