przepych ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ostentacyjne, widoczne bogactwoMały słownik języka polskiego, Warszawa 1969. (1.2) wielka ilość, różnorodność czegoś
(1.1-2) ;
(1.2) Na scenie u góry paliły się dwie mocne lampy i podnosiły przepych dekoracji, stanowiącej tło dla wieczoru ku czci trzech wieszczównkjp.pl.
(1.1) barokowy / bizantyjski / królewski / monarszy / niesłychany / orientalny przepych • przepych wystroju (1.2) przepych kwiatów / kolorów / barw
(1.1) blask, glam, luksus, okazałość, pompa, pompatyczność, paradność, splendor, szyk, widowiskowość, wspaniałość, wystawność, zbytek (1.2) bogactwo, megalomania, nadmiar, obfitość, przerost
(1.1) skromność, umiarkowanie
angielski: (1.1) lustre, sumptuousness; (1.2) bigness, grandeur arabski: (1.1) روعة, زهرة azerski: (1.1) cəlal czeski: (1.1) přepych esperanto: (1.2) enorma beleco francuski: (1.1) faste, luxe , somptuosité ; (1.2) débauche , profusion , surabondance hiszpański: (1.1) lujo , suntuosidad , fausto ; (1.2) grandiosidad , opulencia jidysz: (1.1) גלאַנץ (glanc) niemiecki: (1.1) Prunk , Pracht , Gepränge , Staat nowogrecki: (1.1) μεγαλείο , λαμπρότητα osmański: (1.1) آب (âb) rosyjski: (1.1) великолепие , пышность , роскошь szwedzki: (1.1) glans, prakt; (1.2) enormitet ukraiński: (1.1) розкіш , пишнота włoski: (1.1) fasto , sfarzo