humor ()

, ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości (1.2) chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry

(1.1-2)

(1.2) Wybacz, ale nie mam dzisiaj humoru. Miałam ciężki dzień.

(1.1) humor sytuacyjny • poczucie humoru (1.2) dobry / zły / szampański humor • mieć (dobry) humor • mieć zły humor • nie mieć humoru • być w (dobrym) humorze • być w złym humorze • nie być w humorze

(1.1) poczucie humoru

(1.2) nastrój

humory , humorystyka , humorysta , humorystka , humoreska , humorystyczność humorystyczny, humorzasty humorystycznie

czarny humor • nadrabiać humorem • szubieniczny humor / wisielczy humor • zepsuć humor

, , , z ( ciecz organiczna wpływająca na usposobienie)

angielski: (1.1) humour , humor ; (1.2) mood, humour , humor arabski: (1.1) دعابة , فكاهة ; (1.2) مزاج baskijski: (1.1) umore; (1.2) umore, aldarte białoruski: (1.1) гумар ; (1.2) гумар , настрой bułgarski: (1.1) хумор czeski: (1.2) nálada duński: (1.1) humor ; (1.2) humør , sindsstemning esperanto: (1.1) humuro; (1.2) humoro francuski: (1.1) humour ; (1.2) humeur hiszpański: (1.1) humor ; (1.2) humor jidysz: (1.2) מוט (mut) niemiecki: (1.1) Humor ; (1.2) Laune , Stimmung nowogrecki: (1.1) χιούμορ polski język migowy: rosyjski: (1.1) юмор ; (1.2) настроение szwedzki: (1.1) humor ; (1.2) humör turecki: (1.1) mizah ukraiński: (1.1) гумор wilamowski: (1.1) hamur , humor ; (1.2) łaum włoski: (1.2) umore

humor ()

rzeczownik (1.1) humor

humour humorous, humorless humorously

humor ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) humor, komizm, żartobliwość, wesołość

(1.1)

humorální, humoralistický, humoristický humoreska , humorista humorně

humor ()

(1.1) humor (nastrój) (1.2) humor (wesołość)

humor ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) humor, dowcip, wesołość (1.2) nastrój (1.3) charakter, usposobienie (1.4) płyn ustrojowy humores

(1.1) gracia, jovialidad, salero (1.2) disposición (1.3) carácter, talante

humorístico, humorado humorismo, humorista, humorada

humor negro → czarny humor sentido del humor → poczucie humoru

, humōris

humor ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) humor (1.2) usposobienie

humor ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) humor

humornosť , humoristickosť , humorističnosť , humorista , humoristka , humoreska humorný, humoristický humorne, humoristicky

humor ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) humor, poczucie humoru

(1.1) en humor, humorn;

humorist, humoresk humoristisk

(1.1)

humor ()

rzeczownik (1.1) humor

(1.1) akasztófahumor • humorérzék

humorista, humoreszk, humorizálás humorizál humoros, humorisztikus humorosan

humor ()

hamur

rzeczownik (1.1) humor