alter ()
czasownik przechodni (1.1) modyfikować, zmieniać
(1.1) I want to alter my last will. → Chcę zmienić swoją ostatnią wolę.
alteration unalterable, inalterable, unaltered, alterable
alter ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ołtarz
(1.1) et alter, alt(e)ret, altre, altrene
(1.1) Kvinden knælede foran altret og begyndte at bede. → Kobieta uklękła przed ołtarzem i zaczęła się modlić. (1.1) I Polen kender vi kun til kirken fra én side, den foran alteret – men hvad er der på den anden side? → W Polsce Kościół znamy tylko z jednej strony, tej przed ołtarzem – ale co jest po drugiej stronie?
alter ()
przymiotnik (1.1) inny (z dwóch), (ten) drugi
(1.1) alter, ~a, ~um
alterno alteruter
alter ego
alter ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ołtarz
(1.1) et alter, alt(e)ret, alt(e)re, altrene lub et alter, alt(e)ret, alter, alt(e)ra
(1.1) Kvinnen knelte foran alteret og begynte å be. → Kobieta uklękła przed ołtarzem i zaczęła się modlić.