vidne ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) świadek czasownik (2.1) świadczyć (2.2) świadczyć, składać zeznania
(1) et vidne, vidnet, vidner, vidnerne (2) at vidne, vidner, vidnede, vidnet
(1.1) Vidnet nægtede at svare på spørgsmålet og begyndte at le hysterisk. → Świadek odmówił odpowiedzi na pytanie i zaczął się histerycznie śmiać. (1.1) Det er strafbart for et vidne at afgive en falsk, dvs. bevidst urigtig, forklaring for retten. → Składanie przez świadka przed sądem fałszywych, tj. świadomie nieprawdziwych zeznań jest karalne.