temporal ()
,
przymiotnik (1.1) czasowy (1.2) doczesny, ziemski, świecki
temporality, temporalization temporally
temporal ()
przymiotnik (1.1) czasowy, chwilowy, tymczasowy (1.2) doczesny, ziemski (1.3) świecki (1.4) skroniowy rzeczownik, rodzaj męski (2.1) burza, nawałnica, sztorm (2.2) niepogoda, słota (2.3) kość skroniowa
(1) temporal /; temporales / (2) temporales
(1.1) baja temporal → tymczasowa niezdolność do pracy
(1.1) transitorio, provisional, pasajero (1.2) terrenal, mundano, material (1.3) laico, secular (2.1) tempestad (2.2) borrasca (2.3) hueso temporal
tiempo
temporal ()
przymiotnik (1.1) czasowy (1.2) doczesny, ziemski, świecki (1.3) skroniowy
temporal ()
przymiotnik (1.1) tymczasowy, przejściowy (1.2) dorywczy
(1.1-2) temporal /; temporals /
(1.2) He trobat un treball temporal a l''estranger. → Znalazłem pracę dorywczą za granicą.
temporalment
temporal ()
przymiotnik (1.1) tymczasowy