bełkotać ()
czasownik przechodni niedokonany ( zabełkotać) (1.1) wypowiadać słowa w sposób bardzo niewyraźny, trudny do zrozumienia (1.2) formułować wnioski bardzo niejasno
(1.1-2) , bełkoczę / bełkocę; lub
(1.1) Z pijackim uporem jął bełkotać coś o spisku. (1.2) Naprzeciw karykaturalnie przedstawionego Sejmu, w którym posłowie bełkoczą i dzielą włos na czworo, postawił Różewicz samego księdza Skargę.
bełkot , bełkotanie , bełkotka , bełkotliwość , wybełkotanie , zabełkotanie wybełkotać , zabełkotać bełkotliwy bełkotliwie
zobacz też:
angielski: (1.1) sputter, babble białoruski: (1.1) балбатаць esperanto: (1.1) balbuti niderlandzki: (1.1) wartaal uitslaan szwedzki: (1.1) sluddra, lalla