komplement ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) grzecznościowa, zwykle przesadna pochwała (1.2) układ dopełniacza
(1.1-2)
(1.1) Skompromitowany przez Gabrysię przed całą żeńską drużyną koszykarską, której uczestniczki – jak się okazało – wszystkie miały okazję słuchać tych samych komplementów i romantycznych porównań do kwiatu jabłoni, mówi jej, że jest prozaiczna jak kalafior.
(1.1) dwuznaczny / wątpliwy komplement • odwzajemnić komplement • prawić komplementy
(1.1) pochlebstwo, pochwała, duser (1.2) dopełniacz
komplemenciarz , komplementowanie komplemencik komplementować
angielski: (1.1) compliment, kudo, stroke białoruski: (1.1) камплімент bułgarski: (1.1) комплимент duński: (1.1) kompliment / esperanto: (1.1) komplimento; (1.2) komplemento hiszpański: (1.1) cumplido , piropo kaszubski: (1.1) kómplement , kòmplimańt kataloński: (1.1) compliment niemiecki: (1.1) Kompliment ; (1.2) Komplement norweski (bokmål): (1.1) kompliment / norweski (nynorsk): (1.1) kompliment / nowogrecki: (1.1) κομπλιμέντο , κοπλιμέντο rosyjski: (1.1) комплиме́нт szwedzki: (1.1) komplimang , smicker , galanteri ; (1.2) komplement ukraiński: (1.1) компліме́нт węgierski: (1.1) bók włoski: (1.1) complimento