zechcieć ()
czasownik nieprzechodni dokonany ( chcieć) (1.1) nabrać ochoty coś zrobić (1.2) zdecydować się na coś (1.3) forma uprzejmego polecenia lub prośby
(1.1) Ale jeśli zechcesz wysłuchać mojej rady, to duża część dyplomacji polega na udawaniu kogoś o wiele głupszego, niż się jest.
(1.1) zechcieć + bezokolicznik; zechcieć + B. (1.3) zechcieć + bezokolicznik
(1.1) zapragnąć (1.2) raczyć, zdecydować się, zgodzić się (1.3) raczyć
chcieć chcenie , chcica , chciejstwo
angielski: (1.1) desire, want; (1.2) deign; (1.3) will have białoruski: (1.1) захацець rosyjski: (1.1) захотеть ukraiński: (1.1) захоті́ти