cwaniak ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba potrafiąca radzić sobie w każdej sytuacji jak najmniejszym wysiłkiem, a nierzadko kosztem innych
(1.1)
(1.1) Wszystkie handle i szmugle przechodziły przez kartoflarnię, w skutek czego pracujące tu cwaniaki całą giełdę mokotowską trzymały w swojem rękuUrke-Nachalnik: Żywe grobowce.
(1.1) miglanc, czort, skubaniec, skurkowaniec, skurkowany, spryciarz, szelma, szpenio; ,
(1.1) frajer, naiwniak, leszcz
cwaniackość , cwaniactwo , cwaniaczenie , cwaniakowanie , cwaniakowatość , cwaniarstwo , cwaniura /, cwaność cwaniaczek cwaniaczka , cwaniara , cwaniarka , cwaniocha , cwaniura , cwaniurka cwaniaczyć , cwaniakować cwaniaczy, cwaniakowaty, cwaniacki, cwany cwaniacko, cwanie
angielski: (1.1) angler, wangler, sharp operator, sly dog, smartypants, chancer, clever clogs bawarski: (1.1) Bazi białoruski: (1.1) прайдзісвет , прайдоха bułgarski: (1.1) шмекер chorwacki: (1.1) lukavac czeski: (1.1) chytrák estoński: (1.1) kelm jidysz: (1.1) שעלמע (szelme) kaszubski: (1.1) kùńda litewski: (1.1) išdaigininkas łotewski: (1.1) viltnieks niemiecki: (1.1) Schlaukopf , Schlawiner , Schlitzohr rosyjski: (1.1) хитрец słowacki: (1.1) šibal słoweński: (1.1) zvijačnež ukraiński: (1.1) пустун węgierski: (1.1) kópé włoski: (1.1) furbacchione , furbastro , furbo , volpone