wypad ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) krótkotrwały wyjazd lub wyjście (1.2) krótkotrwały atak zbrojny znienacka (1.3) gry zespołowe szybka gra na kosz lub bramkę przeciwnika (1.4) szermierka atak w formie wyprostowania uzbrojonego ramienia z jednoczesnym gwałtownym ruchem do przodu (1.5) skoki narciarskie pozycja podczas lądowania, gdy skoczek wysuwa jedną nartę ku przodowi, zaś na drugiej przyklęka wykrzyknik (2.1) gwałtowne wyrażenie nakazu oddalenia się lub zabrania jakiejś rzeczy; także wyrażenie niechęci lub sprzeciwu; bywa używane żartobliwie
(1.1-5) (2.1)
(2.1) A ty co tu jeszcze robisz?! Zabieraj swoje rzeczy i wypad stąd!
(1.1) przejażdżka, wyjście, wyskok (1.4) wykrok
wypadać, wypaść opad , wypadkowość , wypadek wypadowy, wypadły
angielski: (1.1) outing, sally, excursion, jaunting; (1.2) foray, sally, sortie; (1.4) lunge; (2.1) get out niemiecki: (1.1) Abstecher , Spritztour ; (1.2) Ausfall , Vorstoß ; (1.3) Angriff , Ausfall włoski: (1.1) scapata