kataklizm ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) gwałtowne zmiany w przyrodzie wywołujące znaczne zniszczenia, spustoszenie (1.2) wstrząs społeczny lub polityczny powodujący duże zniszczenia
(1.1) Trzęsienie ziemi w Lizbonie nie było ani pierwszym, ani ostatnim z wielkich europejskich kataklizmówNorman Davies, Europa. Rozprawa historyka z historią, cz. 2, tłum. Elżbieta Muskat-Tabakowska, wyd. Znak, 2013..
(1.1) katastrofa, klęska (1.2) klęska, przewrót
(= powódź, potop)
angielski: (1.1) cataclysm baskijski: (1.1) kataklismo bułgarski: (1.1) катаклизъм duński: (1.1) kataklysme francuski: (1.1) cataclysme hiszpański: (1.1) cataclismo niemiecki: (1.1) Naturkatastrophe nowogrecki: (1.1) κατακλυσμός rosyjski: (1.1) катаклизм ukraiński: (1.1) катаклізм węgierski: (1.1) kataklizma; (1.2) kataklizma