centralizacja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) proces skupiania elementów lub prerogatyw w jednym ośrodku (1.2) podporządkowywanie władz lokalnych władzom centralnym; (1.3) proces ekologiczny polegający na skupianiu się pewnego typu instytucji lub form zachowań w jednym obszarze miasta (1.4) gromadzenie kapitału w wąskiej grupie państw
(1.1-4) ,
(1.2) Zmiany w administracji okresu Średniego Państwa cechowało zmierzanie w kierunku centralizacji procesów decyzyjnych kosztem urzędów prowincjonalnych.
centrala , centralizowanie centralizacyjny, centralny centralizować
, , < → środkowy
angielski: (1.1) centralisation, centralization białoruski: (1.1) цэнтралізацыя ; (1.2) цэнтралізацыя ; (1.4) цэнтралізацыя bułgarski: (1.1) централизация francuski: (1.1) centralisation niemiecki: (1.1) Zentralisation włoski: (1.1) centralizzazione