półbabek ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) (z poezji Bolesława Leśmiana)Marta Tomczyk-Maryon, Język polski – liceum. Encyklopedia szkolna, 2003, s. 430. kobieta podstarzała„Polonistyka. Czasopismo dla nauczycieli”, t. 11, 1958, s. 19. (1.2) obojnakS. Matusiak, Samur a sobol, „Poradnik Językowy” nr 9/1912, s. 131.
(1.1) Słownik Warszawski zna tylko jeden przykład zgodny z leśmianowskim użyciem wyrazu: „Owo śliczne dziewczę i hoże staje się dużym półbabkiem i zwiędłym kwiatem"Samuel Bogumił Linde, Słownik języka polskiego: M – T, t. 2, s. 869.. (1.1) Sprzęg, usił, strwon, paskuda, postronić, dodajmy — półbabek, wszystko to słowa niespotykane w codziennej polszczyźnie. Ale jakiego pochodzenia? Nie próbujmy zgadywać. Bajdała i Dusiołek niechaj będą ostrzeżeniemKazimierz Wyka, Łowy na kryteria, 1965, s. 276..
(1.1) kobieta
(1.2)
(1.2)