senhejmulo

senhejmulo ()

rzeczownik (1.1) bezdomny, włóczęga, tułacz

(1.1)

(1.1) — Mi vidas, ke vi deziras fumi, — subite la nekonato sin turnis al Senhejmulo. — Kiajn cigaredojn vi preferas?M. A. Bulgakov - La majstro kaj Margarita - tradukita de S. Pokrovskij (Jekaterinburg 1996) Parto unua – 1. Neniam interparolu kun nekonato. → – Widzę, że chcesz zapalić? – nagle nieznajomy zwrócił się do Bezdomnego. – Jakie papierosy wolisz? (1.1) La kapitano Rotter bredis tiujn hundoj kaj faris provojn kaptadi per ili vagabondojn, ĝis ĉiuj senhejmuloj komencis la regionon ĉirkaŭ Kladno eviti.J. Haŝek – La brava soldato Ŝvejk – INKO-2001 – paĝ. 37 → Kapitan Rotter hodował takie psy i przy ich pomocy próbował wyłapać włóczęgów, do czasu gdy wszyscy bezdomni zaczęli okolic Kladna unikać.

(1.1) sendomulo, sentegmentulo, vagabondo

hejmo, samhejmano, senhejmeco hejmigi, rehejmiĝi hejma, hejmeca, hejmama, senhejma hejme, eksterhejme