novico ()
rzeczownik (1.1) nowicjusz (1.2) nowicjusz (np. w zawodzie)
(1.1-2)
(1.1) En kelkaj monaĥejoj novicoj ankaŭ portas la malhelan mantelon kun kuto, kiu kovras la kapon kaj kolon. → W niektórych klasztorach nowicjusze także noszą ciemny płaszcz z kapturem, który przykrywa głowę i szyję. (1.2) Li vere laboris; kun diligenteco de novico li ŝutadis en la fajrujon korbon post korbo da karbo, laborante por si kaj por hejtisto, fiera pro sia nova servo de l’ kaldronisto.Maria Konopnicka – Fumo – Tradukis V. Sviderek - Lingvo Internacia – Literatura Aldono – 1906 – Paris – Presa Esperantista Societo → Prawdziwie pracował; z gorliwością nowicjusza sypał w palenisko kosz za koszem węgla, pracując za siebie i za palacza, dumny ze swojej świeżej służby kotłowego.
novicejo, novicino