smutna prawda ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński (1.1) stan rzeczy, fakt, który kogoś rozczarowuje, z którym niełatwo się pogodzić; niepożądane realia – takie, które ktoś chciałby aby były inne
(1.1) Czy może dlatego, że sobie zdałem sprawę, że jest to prawda, smutna prawda, której się obawiam i… wstydzę?Ignacy Bierzyński Burnett, Robert Stiller, Po śladach pamięci, s. 56. (1.1) Smutna prawda jest jednak taka, że większość z nas nie dostałaby takiej szansy od nikogo ze swojego otoczeniaSusan Page, Dlaczego rozmowa to nie wszystko?, s. 133..
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
angielski: (1.1) sad truth czeski: (1.1) smutná pravda