киң () kiñ
przymiotnik (1.1) szeroki (1.2) rozległy (1.3) przestronny
(1.1) Һирәк хәл: булған өлгөгә оҡшатып яҙылған әҫәр тәүсығанағына ҡарағанда киңерәк, көслөрәк булып сыҡты. → Rzadko się tak zdarza: utwór nieoryginalny, napisany według istniejącego wzoru, okazał się "mocniejszy", rozpowszechnił się bardziej ( (okazał się) szerszy), niż oryginał.
(1.1) киң мәғлүмәт саралары → środki masowego przekazu
(1.1-3) тар
киңлек киңәйтеү
*keŋ <