klekotać ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( zaklekotać) (1.1) o bocianie wydawać odgłosy dziobem, kłapać (1.2) o motorze wydawać warkot (1.3) paplać, trajkotać
(1.1-3) lub , klekoczę / klekocę / klekotam, lub lub
(1.1) Zrobiło się wiosennie, na dachu klekotał bociek. (1.2) Jego samochód to wielka klekocząca czortopchajka. (1.3) Zuza codziennie przy śniadaniu klekocze mi nad łbem.
klekot , klekotka , klekotnica , klekotun , klekotanie zaklekotać klekotliwy kle
białoruski: (1.3) тарахцець hiszpański: (1.1) crotorar; (1.2) traquetear; (1.3) cotorrear