kart () ,
(1.1) od: karta
kart ()
rzeczownik (1.1) gokart czasownik (2.1) jechać gokartem
(1.1) go-cart, cart
kart ()
(1.1) karta
karto, kartaro, bildkarto, cirkvitkarto, kreditkarto, ludkarto, manĝokarto, nomkarto, poŝtkarto, telefonkarto, vizitkarto, vojaĝkarto, kartludo
kart ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) mapa rzeczownik, rodzaj męski (2.1) niedojrzały owoc (2.2) mała rzecz, mała osoba
(1.1) et kart, kartet, kart(er), kartene lub et kart, kartet, kart, karta
(1.1) Jeg har kjøpt et kart over Norge i målestokk 1:100 000. → Kupiłem mapę Norwegii w skali 1:100 000.
(1.1) bilkart • verdenskart
(1) (2)
kart ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) mapa rzeczownik, rodzaj męski (2.1) niedojrzały owoc (2.2) mała rzecz, mała osoba
(1) (2)
kart ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) niedojrzały owoc