asekuracja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) umowa zawierana z odpowiednią instytucją, która rozporządza pieniędzmi ubezpieczonych, pokrywając ich potrzeby na określonych warunkach (1.2) zabezpieczenie przed skutkami ryzykownych działań (1.3) zabezpieczenie podczas wykonywania niebezpiecznych czynności jak np. wspinaczka
(1.1)
(1.2) (…) Tuchaczewski musiał włączyć się do rozwiniętej już współpracy z Niemcami. Z uwagi na silną germanofobię, wyniesioną przede wszystkim z niewoli, przyszło mu to z pewnością niezbyt łatwo, niemniej rozumiał, iż polityka rapalleńska stanowi jedyną szansę szybkiego uzyskania nowoczesnego uzbrojenia, zaś zbliżenie z Republiką Weimarską – dobrą asekurację strategiczną ZSRSPaweł Piotr Wieczorkiewicz, Sprawa Tuchaczewskiego, wyd. Gryf, 1994.. (1.3) Wprowadzenie heksów było dużym krokiem naprzód, umożliwiając asekurację w – niemal – równoległych szczelinach i tym samym pozwalając na podniesienie poziom wspinaczki klasycznej. Właściwie do dzisiaj pełnią one podobną rolę.
asekuranctwo , asekurant , asekurowanie , asekuracyj asekuracyjny asekurować
→ zabezpieczenie
angielski: (1.2) assecuration francuski: (1.2) assurance niemiecki: (1.1) Versicherung ; (1.2) Assekuranz ; (1.3) Assekuranz