jęczeć ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( jęknąć) (1.1) o człowieku, zwierzętach: wydawać przeciągły, żałosny dźwięk wyrażający ból, cierpienie (1.2) o instrumentach muzycznych, wietrze, maszynach itp.: dźwięczeć przykro, żałośnie; wydawać jęk (1.3) wyrażać żal, narzekać, ubolewać, uskarżać się na coś (1.4) o człowieku: wydawać przeciągły dźwięk wyrażający rozkosz seksualną czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (2.1) płaczliwie domagać się czegoś (2.2) cierpieć z powodu prześladowań, ucisku itp.
(1.1-4, 2.1-2)
(1.1) Pola wiła się z bólu, jęczała i zanosiła się głośnym płaczem.
jęk , jękliwość , jęczenie , jęknięcie , najęczenie , odjęknięcie , pojęczenie , pojękiwanie , przejęczenie , rozjęczenie , wyjęczenie , wyjękiwanie , wyjęknięcie , zajęczenie jęknąć , najęczeć , odjęknąć , pojęczeć , pojękiwać , przejęczeć , rozjęczeć , wyjęczeć , wyjękiwać , wyjęknąć , zajęczeć jęczący, jękliwy jęcząco, jękliwie
angielski: (1.1) groan, moan, wail, squawk, whine białoruski: (1.1) стагнаць, енчыць czeski: (1.1) sténat, naříkat, kvílet, kňourat, ječet francuski: (1.1) geindre, gémir łaciński: (1.1) gemo; (1.3) gemo niderlandzki: (1.1) kreunen rosyjski: (1.1) стонать, ныть, охать, кряхтеть, стенать