konspirator ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) uczestnik konspiracji
(1.1)
(1.1) Jednych życie rewolucyjne pochłania całkowicie, czyniąc z nich zawodowych konspiratorów; drugich wciąga ono w swój wir częściowo, modyfikując i zastosowując do swych wymagań ich życie prywatneJózef Piłsudski, Walka rewolucyjna w zaborze rosyjskim..
(1.1) spiskowiec, zaprzysiężony
konspiracja , konspiratorstwo , konspira , konspirowanie konspiratorka konspirować konspiracyjny, konspiratorski konspiracyjnie
< → sprzysięgać
angielski: (1.1) conspirator, plotter baskijski: (1.1) azpikari, konspiratzaile białoruski: (1.1) канспіратар bułgarski: (1.1) конспиратор esperanto: (1.1) konspiranto francuski: (1.1) conspirateur hiszpański: (1.1) conspirador interlingua: (1.1) conspirator portugalski: (1.1) conspirador rosyjski: (1.1) конспиратор słowacki: (1.1) konšpirátor ukraiński: (1.1) конспіратор węgierski: (1.1) konspirátor włoski: (1.1) congiuratore , congiurato , complottardo