płodzić ()
czasownik przechodni niedokonany ( spłodzić) (1.1) powodować powstanie istoty żywej poprzez akt zapłodnienia (1.2) być twórcą czegoś
(1.1) poczynać, zmajstrować, zrobić, wydawać na świat (1.2) produkować, tworzyć
płodność , płodzenie , płód , ubezpłodnienie płodowy, płodny płodnie zapładniać, ubezpłodnić
angielski: (1.1) beget, conceive; (1.2) produce francuski: (1.2) pondre hiszpański: (1.1) engendrar; (1.2) concebir kaszubski: (1.1) młodzëc, lëgnąc niemiecki: (1.1) zeugen; (1.2) schaffen włoski: (1.1) procreare