dekokt ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) odwar; napój sporządzony z wywaru ziół lub innych substancji; wywar leczniczy (1.2) w piwowarstwie: część zacieru pobierana z kadzi zaciernej, doprowadzana do wrzenia w kotle zaciernym, a następnie ponownie wlewana do zacieru głównego;
(1.1-2)
(1.1) Jeżeli pacjentowi zda się smak przykry tego dekoktu, może kłaść cukru kandysbrotu do szklanki wiele się podoba, bo ten nic nie szkodzi. (1.1) Medyk książęcy przygotowywał jakieś bezoary i dekokty odurzające. (1.1) Leczył się dekoktem z kłączy malin.
(1.1) odwar
dekokcja , dekoktacja dekokcyjny dekokcyjnie
→ wygotowany;
(1.1) angielski: (1.2) decoction niemiecki: (1.1) Dekokt