kosmo ()
rzeczownik (1.1) kosmos, wszechświat (1.2) kosmos (świat jako uporządkowana całość)
(1.1-2)
(1.1) Tial por esplori la kosmon en aliaj specoj de radiado, kiel infraruĝo, ultraviolo, X-radioj ktp., oni bezonas teleskopojn por la koncerna ondolongo super la atmosfero, en la spacoAmri Wandel, Teleskopoj — de Galileo ĝis la Spac-teleskopo, IKU, Białystok, Polska 2009.. → Dlatego, aby badać kosmos w innych rodzajach promieniowania, jak podczerwień, ultrafiolet, X-promienie, itd. potrzebne są teleskopy dla odpowiedniej długości fali ponad atmosferą, w przestrzeni. (1.2) Ĉar unue la simpla observado kaj poste la tuta naturscienco kaj finfine la filozofia pritrakto akorde parolas al mi, ke en la mondon estas metita inteligenteco kaj oni tial ĝin noma kosmo (ordo) kaj ne kaoso (malordo), mi devas el tio konkludi, ke komence de la mondo ne estas nur abstrakta senfino, sed Iu, havanta inteligenton kaj volon, estante do persono, estante do DioVinko Ošlak, Foje eĉ pensi estas ĝuo, str. 40, INKO 2003.. → Ponieważ najpierw prosta obserwacja i potem cała nauka przyrodnicza, a w końcu filozoficzne rozważanie zgodnie mówią mi, że w świecie umieszczona jest zdolność rozumienia i dlatego nazywa się ją kosmosem (porządek) a nie chaosem (nieporządek), muszę z tego wnioskować, że od początku świat nie jest tylko abstrakcyjną nieskończonością, lecz Kimś, mającym inteligencję i wolę, będąc zatem osobą, będąc zatem Bogiem.
(1.1) esplorado de kosmo → badanie kosmosu (1.2) harmonio de kosmo → harmonia kosmosu • strukturo de kosmo → struktura kosmosu
makrokosmo, mikrokosmo kosma