wieczerzać ()
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) (dziś , czasem też ) spożywać wieczerzę
(1.1)
(1.1) Po chwili dwaj górale siedli przy stole i zaczęli w spokoju wieczerzać. (1.1) Oto stoję u drzwi i kołaczę: // jeśli kto posłyszy mój głos i drzwi otworzy, // wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, // a on ze MnąApokalipsa św. Jana, rozdział 3., werset 20., Biblia Tysiąclecia..
(1.1) jeść
wieczornica , wieczorynka , wieczerza , wieczerzadlnia , wieczór , Wieczernik , wieczernik wieczór
białoruski: (1.1) вячэраць rosyjski: (1.1) ужинать somalijski: (1.1) cashee ukraiński: (1.1) вечеряти