dziobek ()

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1)

(1.1)

(1.1) Gołębie, jako śmielsze, wnet zaczęły kuć dziobkami w polepę, kuropatwy zaś zbliżały się ostrożniej, spoglądając to na padające ziarno, to na księdza, to na liszkę, z którą opatrzyły się zresztą od dawna, bo schwytane jeszcze latem pisklętami i hodowane w domu od maleńkości, widywały ją codziennie.

wydziobywać, dziobać , dziobnąć dziobaty, dziobowy dziobacz , dziobak , dziobiec , dziób , dzióbek /