eniro ()
rzeczownik (1.1) wejście, wstęp (czynność kogoś kto wchodzi) (1.2) wejście (miejsce przez które się wchodzi)
(1.1-2)
(1.1) Vladimiro jam ne vivis: li mortis en Moskvo, tagon antaŭ la eniro de la FrancojAleksandr Puŝkin, La neĝa blovado, tłum. Antoni Grabowski. → Włodzimierz już nie żył, umarł w Moskwie, dzień przed wejściem Francuzów. (1.2) Kaj li montris al ili la eniron en la urbon, kaj ili venkobatis la urbon per glavoLa Malnova Testamento, Juĝistoj 1/25, tłum. L. Zamenhof, Londyn, Brita kaj Alilanda Biblia Societo.. → I pokazał im wejście do miasta, a oni podbili miasto mieczem.
(1.1) eniro libera → wstęp wolny • eniro senkosta → wstęp bezpłatny • eniro malpermesita! → wejście wzbronione! • eniro en loka konkurado → wejście do miejscowej rywalizacji • eniro en la Eŭropa Unio → wejście do Unii Europejskiej (1.2) eniro de la Hadeso → wejście do Hadesu • eniro de kastelo → wejście do zamku
(1.2) enirejo
eliro, enirejo eniri enira