nadbrzeże ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) obszar nad brzegiem zbiornika wodnego
(1.1)
(1.1) Kuter zacumowano przy nadbrzeżu stoczniowym.
(1.1) nabrzeże, pobrzeże, wybrzeże
nadbrzeżny nadbrzeżanin , nadbrzeżność
< nad brzegiemHenryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 244.
angielski: (1.1) bund, waterside esperanto: (1.1) kajo litewski: (1.1) krantas , kraštas rosyjski: (1.1) набережная ukraiński: (1.1) береговина volapük: (1.1) melakäv węgierski: (1.1) partvidék włoski: (1.1) costiera