malfeliĉulo ()
rzeczownik (1.1) nieszczęśnik, nieszczęśliwiec, nieborak, nieszczęśliwy (w użyciu rzeczownikowym)
(1.1)
(1.1) Ĉar tio ĉi fariĝis en ventego, oni supozis, ke la malfeliĉulo aliris ĝis la rando de la ŝtonega insuleto, sur kiu staras la lanterno, kaj ke li estas forportita de ondoHenryk Sienkiewicz, La lanternisto, tłum. Kazimierz Bein – Kabe, wyd. GEO 2015.. → Ponieważ stało się to wśród burzy, przypuszczano, że nieszczęśliwy podszedł do brzegu skalistej wysepki, na której stała latarnia, i że został uniesiony przez falę. (1.1) Ĉiuj tagoj de malfeliĉulo estas malbonajMalnova Testamento, Sentencoj 15, tłum. L. Zamenhof, wyd. Brita kaj Alilanda Biblia Societo, Londyn.. → Wszystkie dni nieszczęśnika są złe.
(1.1) la plej granda malfeliĉulo → największy nieszczęśnik
(1.1) feliĉulo
feliĉulo, malfeliĉo, malfeliĉulino