__TOC__ hereda ()
przymiotnik (1.1) dziedziczny (o cechach lub chorobach odziedziczonych genetycznie) (1.2) dziedziczny, sukcesyjny, rodowy (o dobrach materialnych lub tytułach otrzymanych w spadku) (1.3) spadkowy (dotyczący spadku)
(1.1-3)
(1.1) Nesinregemo, simila al furiozinta ĉevalo, kaj hereda en lia familio, ekposedis lin nun kaj senigis de la konscioHenryk Sienkiewicz, Quo vadis?, Część I, Rozdział V, tłum. Lidia Zamenhof, wyd. GEO – 2015.. → Zapamiętałość, podobna do szalejącego konia i dziedziczna w jego rodzinie, opanowała go teraz i pozbawiła świadomości. (1.2) La faraono administris la regnon kun la helpo de konstanta armeo kaj milico aŭ polico kaj multenombraj oficistoj, el kiuj iom post iom formiĝis la hereda aristokrataroB. Prus, La Faraono, (Antaŭparolo), tłum. Kazimierz Bein (Kabe), wyd. Esperantista Centra Librejo, Paryż 1927.. → Faraon rządził królestwem z pomocą stałej armii i milicji czy policji i licznych urzędników, z których stopniowo tworzyła się dziedziczna arystokracja. (1.3) La hereda juro estas branĉo de la pola civila juro, kiu aplikiĝas principe post la morto ĉiu fizika persono. → Prawo spadkowe jest gałęzią polskiego prawa cywilnego, które stosuje się głównie po śmierci każdej osoby fizycznej.
(1.1) hereda malsano → choroba dziedziczna • hereda kriplaĵo (anomalio) → ułomność dziedziczna, wada dziedziczna • hereda talento → talent dziedziczny • hereda inklino → skłonność dziedziczna • heredaj trajtoj → cechy dziedziczne (1.2) hereda beneficulo → dziedziczny beneficjent • hereda monarkio → monarchia dziedziczna • heredaj bienoj → dobra rodowe • hereda nomo → nazwisko rodowe • hereda linio de patro al filo → linia dziedziczna z ojca na syna (1.3) hereda imposto → podatek spadkowy • hereda proceduro → postępowanie spadkowe
(1.3) heredaĵa
heredo heredi prihereda, heredaĵa herede
hereda ()
(1.1) (1.2)