oczadzieć ()
czasownik nieprzechodni dokonany ( brak) (1.1) ( ) nawdychać się czadu, zatruć się czadem (1.2) zwariowaćKatarzyna Banach, Polszczyzna kresowa przeniesiona z województwa tarnopolskiego na ziemię głubczycką. Rozprawa doktorska, Łódź 2016, s. 148., postradać zmysły
(1.1-2)
(1.1) Mocował się z sobą, jak tytan, by nie oczadzieć jej urokiemHelena Mniszek, Pustelnik (wyd. 1921).
(1.1) zaczadzić się, zaczadzieć, zagorzeć
czad , oczadzenie czadzieć
(1.1) (1.2)