direful ()
przymiotnik (1.1) przerażający (1.2) złowieszczy, zwiastujący katastrofę
(1.1-2) direful;
(1.1) I am cursed with nerves, and, as a consequence, am ever and anon distressed with nervous fears of some direful calamity or painful affliction.T. S. Arthur, Off-Hand Sketches, Filadelfia 1851. → Doskwierają mi nerwy i w rezultacie co rusz dręczą mnie obawy przed jakąś przerażającą katastrofą lub bolesną dolegliwością. (1.2) Startled from his lethargy by that direful cry, Jonah staggers to his feet, and stumbling to the deck, grasps a shroud, to look out upon the sea.Herman Melville, Moby-Dick; or, The Whale, wyd. Harper & Brothers, Nowy Jork 1851. → Wyrwany z letargu tym złowieszczym krzykiem, Jonasz chwiejnie podnosi się i, zataczając się na pokład, chwyta się wanty, aby spojrzeć na morze.
(1.1) dire, dreadful, terrible (1.2) inauspicious, ominous
dire direfully, direly