sesterc ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ważna rzymska moneta rozmienna i obrachunkowa, czwarta część denaraAndrzej Mikołajczyk, Leksykon numizmatyczny, Warszawa–Łódź, 1994.;
(1.1)
(1.1) Za prostego niewolnika nabywca dał dwa tysiące sesterców. (1.1) Handlarz Grek uważnie przyjrzał się wyłożonym sestercom.
(1.1) sestercjusz, sestercjus, sestercja
< → półtrzecia (asa)
niepoprawnie używane dziś określenie „sestercja” stosowane w starożytności jedynie dla oznaczenia kwoty tysiąca sestercówKazimierz Kumaniecki, Słownik łacińsko-polski, Warszawa 2002.; częste jako forma literacka
angielski: (1.1) sestertius chorwacki: (1.1) sestercij esperanto: (1.1) sesterco francuski: (1.1) sesterce hiszpański: (1.1) sestercio niderlandzki: (1.1) sestertie niemiecki: (1.1) Sesterz portugalski: (1.1) sestércio rosyjski: (1.1) сестерций rumuński: (1.1) sesterț serbski: (1.1) сестерциј ukraiński: (1.1) сесте́рцій włoski: (1.1) sesterzio