udnyttelse ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wykorzystanie, wykorzystywanie, eksploatacja (odniesienie korzyści z czegoś lub kogoś) (1.2) wykorzystanie, wykorzystywanie, eksploatacja (niemoralne uzyskanie zysku z cudzego wysiłku, pracy lub cech)
(1) en udnyttelse, udnyttelsen, udnyttelser, udnyttelserne
(1.1) Det ydre rum, herunder månen og andre himmellegemer, skal være åbent for udforskning og udnyttelse af alle stater uden diskrimination af nogen art. → Przestrzeń kosmiczna, w tym księżyc i inne ciała niebieskie, musi być otwarta na eksplorację i eksploatację dla wszystkich państw bez jakiejkolwiek dyskryminacji. (1.2) Veganerne anser selv økologisk produktion for at være amoralsk udnyttelse af dyr. → Weganie nawet produkcję ekologiczną uważają za niemoralne wykorzystywanie zwierząt.
(1.2) misbrug
udnytte udnyttelig