__TOC__ koncentration ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) koncentracja (skupienie uwagi) (1.2) koncentracja (skupienie, zgromadzenie) (1.3) koncentracja (stężenie)
(1) en koncentration, koncentrationen, koncentrationer, koncentrationerne
(1.1) Dovenskab og manglende koncentration skyldes ofte, at man har taget arbejdslysten fra barnet, enten ved alt for megen kritik af dets præstationer, eller ved alt for mange forbud […]. → Lenistwo i brak koncentracji często wynikają z faktu, że dziecku odebrano chęć do pracy – albo przez zbyt dużą krytykę jego wyników, albo przez zbyt wiele zakazów […]. (1.3) En forhøjet koncentration af urinsyre i blodet kan være koblet til udvikling af podagra. → Podwyższone stężenie kwasu moczowego we krwi może być związane z rozwojem podagry.
koncentrat , koncentrering koncentrere
koncentration ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) koncentracja
koncentrera