osadzać ()
czasownik przechodni niedokonany ( osadzić) (1.1) umieszczać kogoś gdzieś (1.2) umieszczać coś gdzieś, mocować na czymś lub w czymś (1.3) tworzyć realia dla czegoś (1.4) powodować naniesienie osadu, powstanie złóż czegoś (1.5) dodając odczynnik do roztworu, wytrącać osad (1.6) dawać nauczkę, przyhamowywać czyjeś zapędy (1.7) nagle zatrzymywać (1.8) osaczać zwierzynę (1.9) sadzić naokoło (1.10) zajmować pozycję; otaczać wojskiem czasownik zwrotny niedokonany ( osadzić się) (2.1) ulegać osiedleniu gdzieś (2.2) tworzyć osad; być nanoszonym gdzieś (2.3) tworzyć osad w roztworze; wytrącać osad (2.4) nagle zatrzymywać się
(1.2) Splatał bowiem pierwotną sieć z wiklów, osadzał ją na stroiszu, czyli trzonku, lub podstępnie zastawiałS. Żeromski: Międzymorze. (2.2) Nagar - mowa o czarnej sadzy, zwanej nagarem, która osadza się się w silniku. Jak pozbyć się tego paskudztwa? Sposobów jest co najmniej kilka, a jednym z nich jest wodorowanie. Dlatego warto jest zwodorować swoje autoNagar, FreshCar Serwis Klimatyzacji Samochodowej.
(1.1) lokować, osiedlać (1.2) oprawiać, przytwierdzać, umocowywać (1.3) umiejscawiać (1.5) strącać, wytrącać (1.9) obsadzać (1.10) obsadzać, zajmować (2.1) osiedlać się (2.3) strącać się, wytrącać się
osad , osadzanie , osadnik / osadniczy
angielski: (1.1) place, put; (1.2) fix, set; (1.3) place, put; (1.4) deposit, silt; (1.5) precipitate; (2.1) settle; (2.2) form a deposit; (2.3) precipitate duński: (2.2) sætte sig włoski: (1.2) incastonare