лѧхъ () lęxŭ
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) Polak
(1.1)
(1.1) и повоевоста лѧдьскую землю. и многꙑ лѧхꙑ приведоста. → I walczył z polską ziemią i przyprowadził wielu Polaków (ze sobą)
лѧдьскъ
, z wcześniejszego , będące hipokorystykiem → mieszkaniec pustkowia, nowizny ( < , < ), co ostatecznie utworzone od → pole nieuprawne, ugór, nowizna pierwotnie nazwa ta dotyczyła plemienia Lędzian ( ) źródłosłów dla , , , , , , , Leah