hindring ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) przeszkoda
(1.1) en hindring, hindringen, hindringer, hindringerne
(1.1) Medarbejderen har pligt til at møde på arbejde, og denne pligt består, selvom der måtte komme hindringer herfor. → Pracownik ma obowiązek stawić się w pracy i obowiązek ten pozostaje w mocy nawet, jeśli pojawią się ku temu przeszkody.
(1.1) forhindring
forhindring hindre, forhindre uhindret
<